Monday, September 15, 2014


Wednesday, September 3, 2014





ေရွ ့တန္း စစ္ေျမျပင္မွာ …
ဒါမွမဟုတ္ အေျခအေနတစ္ခုမွာ …
ကိုယ့္ အသက္ကို ပဓာန မထားဘဲ …
တိုင္းျပည္ အတြက္ …
တာ၀န္ ႏွင္ ့၀တၱရားအတြက္ …
မိမိ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္မ်ား အတြက္ …
လူသာမန္တို ့ လုပ္နိူင္ခဲတဲ ့ ရဲ၀ံ ့စြန္ ့စားမွဳမ်ိဳးကို …
အံၾသဘနန္း လုပ္ေဆာင္သြားတဲ့ သူေတြကို …
ေပးအပ္ ခ်ီးျမွင့္တဲ ့ ဘြဲ ့ထူးဂုဏ္ထူးေတြ ျဖစ္ပါတယ္ …

ဒီထက္ရွင္းေအာင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ …
စြမ္းရည္ဘြဲ ့ေတြဟာ …
လူတစ္ဦးခ်င္းရဲ ့ ရဲစြမ္းသတိၱ နဲ ့ ျပည့္စံုတဲ ့ …
စြမ္းေဆာင္မွဳ လုပ္ရပ္ေတြအေပၚ မူတည္ျပီး …
ဘြဲ ့တံဆိပ္ ခ်ီးျမွင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္ …
ဘယ္မွာ မို ့လို ့ …
ညာမွာ မို ့လို ့ဆိုတဲ ့ ကိစၥေတြ နဲ ့ မဆိုင္ပါဘူး …

မၾကာေသးခင္က ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ရဲ႕ ကာတြန္းမွာ ဘြဲ႔ဝတ္စုံ ဝတ္ထားတဲ့ ဓာတ္ပုံကို ကေလးတစ္ေယာက္က ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သူ႔ဖခင္ကို “ဒါဆႏၵျပဝတ္စုံလား ဟင္” လို႔ ေမးလိုက္တာကို ေတြ႔ၿပီး အေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားမိပါတယ္။

လူငယ္ေတြ ဘြဲ႔ဝတ္စုံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ေနခ်က္ေတြကို သတိထား ဆင္ျခင္သင့္ၿပီ ထင္ပါတယ္။ တကၠသိုလ္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြလည္း ကိုယ့္တပည့္ေတြ လုပ္ေဆာင္ေနမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သင့္မသင့္ ေျပာၾကားၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ခုတစ္ေလာ ေက်ာင္းသားေတြ ဆႏၵျပေနၾကတာ ဘြဲ႔ဝတ္စုံဝတ္ၿပီး ပဲျပဳတ္ေတာင္း ေခါင္း႐ြက္၊ ေရစည္လွည္းတြန္း၊ ဆိုက္ကားနင္းျပတဲ့ Performance ေတြ လုပ္ေနတာေတြကို ေတြ႔ရၿပီး စိတ္မခ်မ္းသာလြန္းတဲ့အတြက္ ဒီစာကို ေရးမိပါတယ္။
ဘြဲ႔ဝတ္စုံဝတ္ၿပီး အခမ္းအနား တက္တယ္ဆိုတာ ဘြဲ႔ကို သို႔မဟုတ္ လက္မွတ္ကို ေလးစားဂုဏ္ျပဳၿပီး အားလုံး ယူနီေဖာင္းျဖစ္ေအာင္ ဝတ္ဆင္ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘြဲ႔ဝတ္စုံေအာက္မွာ သိန္းခ်ီ၊ သန္းခ်ီၿပီး ဝတ္စားထားလည္း သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဘြဲ႔ဝတ္စုံေအာက္မွာ တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္း ျဖစ္ေၾကာင္း ျပဆိုဖို႔ ဆင္တူ ဝတ္ဆင္ထားၾကတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ တကၠသိုလ္ တက္တုန္းက ေနာက္ဆုံးႏွစ္ ဘြဲ႔ယူခါနီးေတာ့ အေဆာင္မွဴးကို ေက်ာင္းသားေတြထဲက တစ္ဦးက “ဆရာႀကီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဆိုက္ကားစီးၿပီး ဘြဲ႔လာယူလို႔ မရဘူးလား” လို႔ ထေမးလိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာစာ ပါေမာကၡျဖစ္တဲ့ ဆရာႀကီးက ၿပံဳးရႊင္စြာပဲ “ရတာေပါ့ တပည့္တို႔ရာ၊ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုစဥ္းစားဖို႔ သင့္တာေပါ့။ ဘြဲ႔ဝတ္စုံဆိုတာ လူတိုင္း ဝတ္ႏိုင္တာမွ မဟုတ္တာ။ ေနရာတိုင္း ဝတ္ရတာမွ မဟုတ္တာ။ တပည့္တို႔ကို ဘြဲ႔ေပးတယ္ ဆိုတာကလည္း တတ္တာ၊ မတတ္တာ ထက္၊ တပည့္တို႔ကို အဆင့္အတန္းတစ္ခု အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ေပးလိုက္တာ။ တပည့္တို႔ ေလးႏွစ္တာကာ..............

Monday, August 25, 2014


Saturday, August 23, 2014


ျမန္မာအစ၊ ျမန္မာကဟု  -        
ရာဇ၀င္သမိုင္း၊ စာတင္ႏႈိင္းခဲ့
တုိ႔တုိင္းေရႊျပည္ ၊ႏွစ္ေပါင္းရွည္ၾကာ
ရပ္တည္လာေပ ၊ညီညာအားျပဳ
မိသားစုမ်ား၊ ပြားမႈခ်စ္ခင္
ေမတၱာယွဥ္လို႔၊ စဥ္ဆက္ေပါက္ဖြား
ေသြးရင္းမ်ားတည့္၊ ျခားနားေရေျမ
ေတာေတာင္ေဗြႏွင့္၊ ျမစ္ေတြစီးကာ
ပူေအးကြာလို႔၊ ရိုးရာဓေလ့လွ
မတူၾကလည္း၊ပူမွ်ေအးတူ
ေဖးမကူသည့္၊ မူရင္းစိတ္ဓာတ္
ၿမဲခိုင္မတ္စြာ၊ မျပတ္သြယ္ရစ္
မ်ိဳးႏြယ္ခ်စ္သည္၊
ေခတ္အဆက္ဆက္တိုင္ခဲ့တကား………။ 

          ျမန္မာလူ႔ေဘာင္သည္ ယဥ္ေက်း၏ ၊ သိမ့္ေမြ႔၏ ၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားလက္ကိုင္ထား၏ ၊ အမ်ိဳးေစာင့္၏ ။ စည္းလံုးညီညြတ္၏ ၊ ကိုယ့္ေျမကိုယ့္ယာ ၊ ကိုယ့္ႏုိင္ငံ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကို ခ်စ္ၾက၏။ ေရွးေခတ္ဘိန္းနယ္ခ်ဲ႕ဗ်ဴဟာ၊ ေခတ္သစ္ဘိန္းျဖဴ၊ စိတ္ၾကြေဆးျပား၊ သရုပ္ပ်က္ယဥ္ေက်းမႈဗ်ဴဟာတို႔၏ သားေကာင္တစ္ခ်ိဳ႕ ေဆြမွန္းမသိ၊မ်ိဳးမွန္းမသိ ျဖစ္လာရ၏။ တိုင္းတစ္ပါးကို အထင္ႀကီး၏ ဤသို႔အားျဖင့္ တိုင္းျခားသာၾသဇာခံ နယ္ခ်ဲ႕ပုဆိန္ရိုးမ်ား ျဖစ္လာၾက၏။
          ဒီမိုကေရဟူေသာ မူလစကားအနက္အရင္းမွာ ဒီမို - ျပည္သူတို႔အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ျပည္သူအမ်ားစုႀကီး ဆႏၵအတိုင္း ျပည္သူ႕အေရးအရာမ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္စီမံခြင့္သာ ျဖစ္သည္။ ဒီမိုဟူသည္မူလဂရိဘာသာ(ေနာက္တိုး အဂၤလိပ္ဘာသာ) အရ ျပည္သူလူထုဟူ၍ ျဖစ္၏။ ဒီမိုသည္ ႏိုင္ငံေရးသမား၊ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ဟုလံုး၀ မရည္ညြန္းပါ။ ဒီမိုကေရစီစံကို မိမိတို႔ျပည္တြင္းအတြက္စံတစ္စံ၊ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားအတြက္စံတစ္စံခြဲထားေသာ အေနာက္ကိုလိုနီ ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားက ဒီမိုကေရစီသည္ လြတ္လပ္စြာသပိတ္ေမွာက္၊ဆႏၵျပ၊လြတ္လပ္စြာ(အစိုးရကို) ေ၀ဖန္(ျဖဳတ္ခ်)၊လြတ္လပ္စြာကိုးကြယ္ စသည္ျဖင့္ ဖြင့္ဆိုေပးလာ၏။ သူတို႔ကိုလိုနီ၀ါဒီတို႔ မႏွစ္သက္ေသာ၊ ပစ္မွတ္ထားေသာႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ယင္းႏိုင္ငံအစိုးရဖယ္ရွား၊ ၎တို႔ရုပ္ေသးအစိုးရကိုတင္ေပးရန္ ဆူပူလႈပ္ရွားခြင့္၊ ပုန္ကန္ျခားနားခြင့္၊ အစိုးရမျပဳတ္မခ်င္း သပိတ္စခန္းဖြင့္ကာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း(ေခါင္းျဖတ္သတ္ျခင္းအပါအ၀င္)နည္းစံု သံုးခြင့္၊ ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္ခြင့္တို႔ကို ဒီမိုကေရစီလူ႕အခြင့္အေရးဟု သညာေပး ေသြးထိုးေျမွာက္ပင့္ေပးလာသည္။